در زندگی، آدمهایی پیدا میشوند که مثل کتابها حرف میزنند. آدمهایی که فکر میکنند لازم است لحنی جدی به کلامشان بدهند. از صدایی ملکوتی تقلید میکنند تا دیگران به حرفهایشان گوش بدهند. از این آدمها باید فرار کرد. فقط یک دقیقه میتوانیم مؤدبانه به صحبتهایشان گوش کنیم. به علاوه، آنان حرف نمیزنند. اثبات و تأکید میکنند! درس اخلاق میدهند! درسهای خسته کنندهی رفتار و کردار؛ کلاسهای تعلیم و تربیت!











