کتابشناسی توصیفی دکتر علی شریعتی

نيازى به گستردن سخن نيست كه يكى از برجسته‌ترين متفكّران دينى در روزگار ما دكتر على شريعتى است. از همين روست كه كتاب‌ها و مقالات بسيارى درباره او نوشته‏‌اند؛ بسيار بيشتر از ديگران. اين نويسنده از همان هنگام كه با شريعتى آشنا شد، بر آن شد تا هر چه درباره او نوشته می‌شود، گردآورد و در آن‌ها تأمّل كند و شريعتى را، چنان‌كه هست، بشناسد. پس از هزار و يك شب، چون به گرداگرد خود نگريست، نگريست كه كتاب‌هايى در گرداگرد خود دارد كه هيچكس ندارد و حتّى نزديكان و بستگان شريعتى از آن‌ها اطّلاع ندارند. اين چنين شد كه به تأليف اين كتاب پرداخت؛ خاصّه اين‌كه دانسته بود كه ظريفى می‌گفت ارزش يك كتاب به اين است كه فردى ديگر، غير از نويسنده‏‌اش، نتوانسته باشد آن را بنويسد.
كتاب حاضر، در حجمى مختصر، در سال 1366 نوشته شد و مقدّمه آن در مجلّه كيهان فرهنگى (خرداد 1366)، به چاپ رسيد. من در جوانى احتياط علمى كردم و از انتشار آن خوددارى ورزيدم. النّهايه اين كتابشناسى در سال 1377 به چاپ رسيد و از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به عنوان كتاب تشويقى سال برگزيده شد و در سال 1390 چاپ/ ويراستِ دوم آن منتشر گرديد. آنچه اكنون تقديم مى‌‏شود، چاپ/ ويراستِ سوم آن است؛ با اصلاحات و اضافات.