عصر قاجار، دوره مهمی در تاریخ ایران است، دوره ای که پس از عصر صفوی مجددا یک حکومت مرکزی پایدار، بنیان نهاده شد و سرسلسله قاجارها ایران را که پس از سقوط صفویه دچار مصایب افشاریه و جانشینان کریم خان زند شده بود دوباره یکپارچه کرد و با ایجاد مرزهای ثابت به ایرانیان احساس وحدت سیاسی و سرزمینی بخشید، احساسی که به تدریج با دست اندازی قدرتهای خارجی و سوء سیاست جانشینان آقا محمد خان و از دست رفتن بخشهایی از ایران از آن کاسته شد.
دو ثلث تمام از ایران رفت و این یک ثلث باقی مانده را هم به انحنا مختلفه زمامش را به دست اجانب دادند. یک صد کرور یا بیشتر خزینه سلطنت که از عهد صفویه و نادرشاه و زندیه ذخیره بیت المال مسلمین بود خرج فواحش فرنگستان شد و آن همه اموال مسلمین را که به یغما بردند یک پولش را خرج اصلاح مملکت سد باب احتیاج رعیت ننمودند. گرگان آدمی خوار و عالم نمایان دین بر باد ده نیز وقت را غنیمت شمرده بر جان و مال مسلمین افتادند.
