مبانی راهبردی تولید از منابع نفت و گاز

منابع هیدروکربوری مهمترین دارایی بین نسلی کشور محسوب می شود. بی تردید توسعه پایدار کشور مستلزم درک کامل و واقع بینانه از ارزش ذاتی و قدرت ارزش آفرینی این دارایی است و سند راهبردی توسعه ملی  بدون توجه به این مهم راهگشا نخواهد بود. تبیین و تدوین راهبرد توسعه و بهره برداری از منابع نفت و گاز به عنوان یک الزام کلیدی توسعه ملی نیازمند مراحل مختلفی است. در گام اول باید ظرفیت واقعی و روند تولید و مشکلات مربوط به میادین عمده نفتی کشور به تفکیک و با توجه به مشخصات فنی و ساختاری آنها استخراج شده و با لحاظ تعریفی جامع و مانع از برداشت صیانتی با رویکرد اقتصادی، مکانیزم کسب حداکثر منافع تبیین شود. سپس الزامات و منابع موردنیاز برای توسعه میادین با حداکثر ظرفیت و پروفایل تولید صیانتی به تفکیک برای یکایک میادین تعیین شود. در گام بعد بررسی ظرفیت اقتصاد کلان کشور در جذب بهینه منابع نفت و گاز نیازمند مطالعه و بررسی دقیق و کارشناسانه است. ملاحظه مهم در این خصوص بررسی و مطالعه دقیق آثار جانبی و به خصوص تورمی تزریق منابع ارزی حاصل از فروش نفت خام به پیکره اقتصاد کلان کشور و امکان وقوع بیماری هلندی است.