اندیشه سیاسی نظام مند در یونان باستان با افلاطون آغاز می شود و به سرعت در بحث های غنی و پیچیده در سیاسات ارسطو به اوج خود می رسد. نظریات سیاسیِ هردو فیلسوف ارتباط تنگاتنگی با نظریه های اخلاقی آن ها دارد و علاقه آن ها به مسائل مربوط به نظام های سیاسی یا شکل های حکومت است. هرودوت بحث جذابی را با طرفداران سه شکل حکومت ترسیم می کند: دموکراسی، سلطنت و الیگارشی. در دوشیزگان دعای اوریپید، مناظره ای بین تزئوس، قهرمان دموکراسی آتن و فرستاده ای از کرئون، حاکم تبس وجود دارد. در میان اسلاف افلاطون سنت تفکر و بحث سیاسی وجود داشت، اما او اولین متفکر یونانی ای بود که تحلیل دقیق و منظمی از مسائل اساسی در فلسفه سیاسی ارائه داد. این کتاب تأثیر سقراط بر افلاطون را مورد بحث قرار می دهد. سپس به شاهکار افلاطون، جمهور، نظر می افکند و الگوی او را از یک مدینه فاضله در نظر می گیرد و با بحث در مورد تحلیل پیچیده و غنی ارسطو از نظام های سیاسی، به پایان می رسد.
