اگر کارگران یک کارخانه صنعتی یا پرستاران و کارکنان یک بیمارستان تصمیم بگیرند که دیگر در استخدام کسی نباشند و خودشان موسسه شان را اداره کنند و بتوانند با کمک همه کسانی که در آن موسسه کار می کنند جامعه پدید آورند آن گاه وظیفه ای را فرا روی خود خواهند داشت و می توانند با تکیه بر عقلانيت سازمانی و کیفیت بالای روابط انسانی، به مدارج عالی دست پیدا کنند. در چنین فضای کاری مولدی، هر یک از آنان قادر خواهند بود در زندگی خود نیز انسان های مولدی باشند.











