سوسیالیسم اروپایی متقدم (راهنمای آکسفورد در تاریخ فلسفه سیاسی)

سوسیالیسم به‌مثابۀ یک جنبش و ایدئولوژیِ خودآگاه، در فرانسه و در عصر رمانتیک سر برآورد. اوژن دولاکروا و ژرژ ساند، از هم عصرانِ ویکتور هوگو، نخستین کسانی بودند که خود را سوسیالیست خواندند؛ و خودِ واژۀ سوسیالیسم برای اول بار در ابتدای دهۀ 1830 به کار گرفته شد. تمرکز این کتاب بر تاریخ سوسیالیسمِ متقدم است؛ دوره ای که با کارِ سوسیالیست‌های رمانتیک یا «آرمان‌شهری» آغازیدن می گیرد و با چهار شکلِ جدید از سوسیالیسم که در طول سال های سرنوشت سازِ پس از انقلاب‏ های اروپاییِ سال 1848 ظهور کردند و تا قرن بیستم همچنان طنین انداز بودند، به پایان می رسد. یکی از آن چهار شکلِ جدیدِ سوسیالیسم که بدان خواهیم پرداخت، تاریخ مارکسیسمِ متقدم است. در ادامه، پس از غور و تتبع در باب معضلِ سوسیالیسمِ آرمان شهری، به چالش‌هایی می پردازیم که سوسیالیسمِ آنارشیستی و سوسیالیسمِ دهقانیِ روسیه در طول دهۀ 1860 برای مارکسیسم ایجاد کرده بودند.