از دید شریعتی ملیت و مذهب در واقعیتی هستند که بههمآمیختهاند و نمیتوان آنها را از هم تفکیک کرد یعنی ما ایرانی و مسلمانیم. اینها دو جزء هویت ما و در عین حال در مقولۀ جداگانهاند. او در سازگاری و آمیزش اسلامیت و ایرانیت بسیار موفق بود. به این دلیل که به ناسیونالیسم همپذیر نزدیک میشود. عظمتی که او از ایران تعریف میکند قرین عظمتی است که از اسلام تعریف میکند.
او پارههایی از هویت ملی و هویت مذهبی را بهصورت سازواره در کنار هم قرار میدهد و ترکیب واقعبینانهای از این دو بهدست میدهد که اگر چه مسئلۀ زمان خودش بود، مسئلۀ امروز ما و شاید بتوان گفت مسئلۀ فردای جامعۀ ما هم هست.
ناسیونالیسمی که او مطرح میکند هم با جنبههایی از ناسیونالیسم مدرن اروپا تفاوت و تمایزهایی دارد و هم با جنبههای تعصبآمیزی که در ایران وجود دارد، فاصله میگیرد. ناسیونالیسم او نوعی ناسیونالیسم ملایمی است که هم وجه ایرانی را در نظر دارد و هم وجه اسلامی را.



